Zakażenia w szpitalu stanowią poważny problem dzisiejszej służby zdrowia. Mają one bardzo negatywne skutki, zarówno dla zakażonego pacjenta, jaki i szpitala, którego w wypadku wykazania winy obciążają koszty wypłaty odszkodowania za wypadki zakażenia, zwrotu kosztów leczenia oraz zadośćuczynienia za śmierć pacjenta dla jego rodziny. Przypadki zakażenia bardzo negatywnie wpływają również na zaufanie społeczne do służby zdrowia. W tym miejscu należy przyjrzeć się czynnikom wpływającym na szerzenie się zakażeń zakładowych, które można podzielić na:

  • niezawinione – których nie można wyeliminować mimo, że placówka posiada wszystkie procedury minimalizujące,
  • zawinione – przyczyną był błąd medyczny, którego można uniknąć,
  • niezależne – kiedy przyczyną zakażenia jest: szczep lekoodporny – winę ponosi szpital, własna flora bakteryjna – winnym jest chory, załamanie się odporności – winnym jest chory, nie stosowanie zaleceń mimo instruktażu – winnym jest chory (udzielenie instruktażu musi być odnotowane w dokumentacji medycznej).

Do najczęstszych przyczyn zakażeń w szpitalach należy: brak przepisów wykonawczych dotyczących zakażeń zakładowych, brak badań przesiewowych, brak kryteriów zasądzania kar, fikcyjne działanie zespołów kontroli zakażeń zakładowych, brak prawidłowo urządzonej centralnej sterylizatorni, brak kontroli mikrobiologicznej środowiska, niestosowanie zasad izolacji, brak czynnego nadzoru ognisk epidemicznych, brak kontroli przestrzegania procedur, niedobór przeszkolonej kadry, przykładanie uwagi do dużych zabiegów, pomijanie drobnych procedur medycznych, błędna diagnoza; zakażenia wokół cewnika rozpoznane jako reakcja uczuleniowa. Powyżej wskazane przyczyny powodują, że stosując instytucje winy anonimowej, z uwagi na trudności w wykazaniu winy to szpital jest zmuszony wypłacać ogromne zadośćuczynienia za wypadki zakażeń szpitalnych.